بهم زنگ زد . گفت خبر بدی دارم. گفت بچه ات مرد! اول احساساتم را حس نکردم . انگار بی حس شده باشم از تمام این مشکلات . هنوز هم درست احساس نمیکنم و فگر میکنم فقط باید فرار کنم . صدایی در گوشم همین را تکرار میکند... ماجرا این است که من یک سال و نیم پیش در مرکز حمایتی از کودکان معضل داری که برایش کار میکر

به بهترین فصل سال، آلبالو پشت گوشا، آب طالبی خورون ها، تو آفتاب مث بستنی آب شدنا، فصل رنگ یواشا، تن شکلاتیا، برنامه عقب افتاده ها، غروب دیر وقتا، تولد انگوریا، ناز داره چه وای شدنا، گشت ارشادا، شلوارک تو خلوتا، بزن بریم شمالا، فارغ از غم دنیا شدنا، تی شرت سفید جذابا، همه ی اینا... خوش اومدین^_^

+ موارد جا مونده رو اضافه کنین :))

فردا شد و یک روز تولد دیگری هم گذشت. روزهای تولدم را دوست دارم و میدانم که منصفانه نیست اما دوستی دوستهایم را به همین روز تولدم محک میزنم. آن ها که ساعت ۱۲ شب زنگ میزنند . آن ها که برایم آهنگ میخوانند. آن ها که خیلی غیرمنتظرانه پیامک تبریک میدهند و آن ها که خبری ازشان نمیشود و میدانم چند رو دیگر پی

تیر ۱۳۹۶ ( ۳ )

خرداد ۱۳۹۶ ( ۹ )

ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۵ )

فروردين ۱۳۹۶ ( ۳ )

اسفند ۱۳۹۵ ( ۱ )

بهمن ۱۳۹۵ ( ۱۰ )

دی ۱۳۹۵ ( ۹ )

آذر ۱۳۹۵ ( ۸ )

آبان ۱۳۹۵ ( ۷ )

مهر ۱۳۹۵ ( ۴ )

شهریور ۱۳۹۵ ( ۴ )

مرداد ۱۳۹۵ ( ۱۱ )

تیر ۱۳۹۵ ( ۱۵ )

خرداد ۱۳۹۵ ( ۲۰ )

ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۹ )

فروردين ۱۳۹۵ ( ۸ )